Komentarze do: Rutyna, która będzie pracować na Twoją korzyść!

Autor: Ania

Ania — Thu, 18 Feb 2010 02:09:19 +0000

Grabku, użyłam tego przykładu nie w celu tworzenia porównań z techniką POR, ale po to, żeby odczarować nieco słowo „rutyna”, które — mam wrażenie — kojarzy się wielu ludziom tylko z czymś niepożądanym i mało rozwojowym. Rutyna ma różne oblicza i jestem przekonana, że może „pracować na naszą korzyść”. Co do techniki POR to trudno mi oceniać jej skuteczność, bo nie próbowałam.

Autor: Marek

Marek — Wed, 17 Feb 2010 23:37:20 +0000

Drogi Grabku, POR nie jest filozofią życia — to jedna technika, którą można wykorzystać, jeśli nie jest komuś łatwo zabrać się do pracy z samego rana.

Uważam jednak, że Twoje komentarze są świetnym uzupełnieniem i spojrzeniem z „drugiej strony” dla osób chcących skorzystać z tego podejścia, aby uważały na bezmyślne włączanie kierunkowskazu, przy wjeździe na pas pracy.

Autor: Grabek

Grabek — Mon, 15 Feb 2010 22:19:58 +0000

„Wyobraź sobie, że ratownik medyczny przyjeżdża do wypadku i nie ma wypracowanego schematu działania.”

Dwa pytania

1. Czym różni się ratownik na miejscu wypadku od człowieka budzącego się rano? (z myślą o POR)

2. Czy można „rutynę czynu” (bezmyślne włączanie kierunkowskazu przed zakrętem, umiejętne bandażowanie rany) postawić na tym samym poziomie co POR?

Autor: Marek

Marek — Sat, 13 Feb 2010 08:35:36 +0000

Aniu, zwracasz uwagę na to, "aby wypracowane skuteczne schematy i rutynowe czynności poddawać raz po raz głębszej refleksji", bo "zmieniają się możliwości, okoliczności, my się zmieniamy". I właśnie to MY powinno zostać wyróżnione. Zmieniamy się cały czas - kwestia tylko, czy w kierunku takim, w jakim chcemy się zmieniać, czy, po prostu dryfujemy z nurtem życia przyjmując zmiany nieświadomie, przez co czasem nie zdając sobie sprawy, że się zmieniamy. A jeśli już sobie uświadomimy, to może okazać się, że chcielibyśmy płynąć w górę rzeki, ale nie mamy już na tyle sił i motywacji, aby zacząć wiosłować i płynąć w "naszym" kierunku i dryfujemy dalej, tam gdzie niesie nas prąd...

Autor: Ania

Ania — Fri, 12 Feb 2010 11:44:47 +0000

Hmm.. to, co napisałam wyżej, nie jest jedyną słuszną drogą. Można przecież najpierw zająć się sytuacją (zastosować POR, poprawić zarządzanie czasem, usprawnić planowanie etc.). Takie działanie zwiększy efektywność pracy i przyniesie pierwsze sukcesy. A z każdym kolejnym sukcesem lęk przed porażką będzie mniejszy. Tak więc nie uświadamiając sobie nawet prawdziwej przyczyny niepowodzeń jesteśmy w stanie na nią wpływać. Efekt ten sam, tylko droga inna.